Atlas
Mapa
Obserwacje
Wyprawy

Fungologia nie zastępuje grzyboznawcy. Żadna informacja w serwisie — atlas, rozpoznawanie, weryfikacja obserwacji ani przepisy — nie jest podstawą do spożycia grzyba. W razie podejrzenia zatrucia dzwoń pod 112.

Przewodniki Jak korzystać Dane dla nauki Regulamin Polityka prywatnościKontakt

🏠Pulpit 🗺Mapa +🍄Obserwacje 🥾Wyprawy

← Wróć do Atlasu

dschigel via GBIF.org — CC BY

Niejadalny

Miękusz Szafranowy

Hapalopilus croceus

Sezon: lip–paź
Kapelusz: 8–20 cm
Spód kapelusza: Rurki (pory)
Siedlisko: Las liściasty

⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.

Kapelusz

Owocnik siedzący, bez trzonu, w kształcie konsoli lub poduszkowatej półki, duży i gruby, o jaskrawej szafranowopomarańczowej barwie (u starszych okazów bywa rdzawopomarańczowy). Szerokość zwykle ok. 8–20 cm, wyraźnie mięsisty. Powierzchnia sucha, matowa, delikatnie omszona lub filcowata. Brzeg stosunkowo tępy. Owocniki jednoroczne, świeże są miękkie i soczyste, po wyschnięciu stają się kruche i lekkie.

Hymenofor

Rurkowaty, o porach kanciastych, drobnych, w barwie zbliżonej do wierzchu owocnika (pomarańczowy, szafranowy). Warstwa rurek jest wyraźnie widoczna i dość gruba.

Miąższ

Miękki, gąbczasty i wodnisty, u świeżych okazów pomarańczowy. Po wyschnięciu kruchy.

Ekologia i występowanie w Polsce

Gatunek drewnozasiedlający, związany głównie ze starymi dębami (u podstawy pni, przy ranach i na pniakach). Jest rzadki i wymaga starych, ciepłolubnych drzewostanów lub parków z okazałymi drzewami. Notowania z Polski są nieliczne i rozproszone, a rzadkość czyni go gatunkiem wskaźnikowym starych drzewostanów dębowych. Owocniki pojawiają się latem i jesienią.

Uwagi

Epitet croceus oznacza „szafranowy”. Gatunek bywa traktowany pod nazwą Aurantiporus croceus (Pers.) Murrill, a rodzaj Hapalopilus ma niejasną pozycję taksonomiczną. Nie należy go mylić z pospolitszym Hapalopilus rutilans, który jest mniejszy i brązowawy.

Jak rozpoznać

Barwa kapeluszaPomarańczowyŻółty

Postać owocnika: Konsolowaty / półkolisty
Hymenofor: Rurki (pory)
Wysyp zarodników: Biały
Średnica kapelusza: 8–20 cm
Pierścień: Nie
Pochwa (bulwa): Nie
Mleczko po przekrojeniu: Nie
Podłoże: Martwe drewno, Żywe drzewo
Sposób odżywiania: Saprotrof (rozkłada martwą materię)

Gdzie i kiedy rośnie

Sezon: lip–paź

● Teraz jest sezon · obwódka = bieżący miesiąc

Las liściastyParki/ogrodySkraj lasu / polanaMartwe drewno/pniaki

Stare lasy liściaste z dębami, zadrzewienia śródpolne i parki z okazałymi, wiekowymi drzewami. Owocniki wyrastają na pniach i u podstawy starych dębów oraz na ich pniakach. Sprzyjają mu ciepłe, półcieniste stanowiska z dużą ilością starego, martwiejącego drewna.

Rozkłada drewno:

🌳 dąb

⚠ Uwaga na pomyłki

Hapalopilus rutilansHapalopilus rutilans
Gęstoporek cynobrowyPycnoporus cinnabarinus
żółciak siarkowyLaetiporus sulphureusJadalny

Miękusz (Hapalopilus rutilans) (trujący) — owocnik mniejszy, cynamonowobrązowy lub rdzawobrązowy, pory jaśniejsze, a po kropli KOH na owocniku natychmiast pojawia się intensywny fiołkowy kolor. H. croceus jest większy, jaskrawo szafranowopomarańczowy.
Żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) — owocniki tworzą blaszkowate, dachówkowato nałożone skupiska o siarkowożółtych porach i pomarańczowożółtym wierzchu. Miąższ jest serowaty, a potem kruchy. H. croceus tworzy raczej pojedyncze, grube, jednolicie szafranowe półki.
Czerwieniec cynobrowy (Pycnoporus cinnabarinus) — owocnik cienki, twardy, korkowaty, cynobrowoczerwony. H. croceus jest gruby, miękki i pomarańczowy.

Systematyka

Fungi (grzyby)
Basidiomycota (podstawczaki)
Agaricomycetes (pieczarniaki)
Polyporales (żagwiowce)
Phanerochaetaceae (korownicowate)
Hapalopilus

Źródło zdjęcia: dschigel via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)

Autor opisu: Wieśniara z Miasta Anna G.