Fungologia
  • Atlas
  • Mapa
  • Obserwacje
  • Wyprawy
ZalogujZarejestruj się

Fungologia nie zastępuje grzyboznawcy. Żadna informacja w serwisie — atlas, rozpoznawanie, weryfikacja obserwacji ani przepisy — nie jest podstawą do spożycia grzyba. W razie podejrzenia zatrucia dzwoń pod 112.

© 2026 Fungologia
PrzewodnikiJak korzystaćDane dla naukiRegulaminPolityka prywatnościKontakt
🏠Pulpit🗺Mapa+🍄Obserwacje🥾Wyprawy
← Wróć do Atlasu
włośniczka tarczowata

Kalvin Chan via GBIF.org — CC BY

Niejadalny

włośniczka tarczowata

Scutellinia scutellata

📅 Sezon
maj–paź
📏 Kapelusz
0.3–1 cm
🍄 Spód kapelusza
Gładki
🌲 Siedlisko
Las liściasty

⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). .

Więcej w regulaminie

Kapelusz

Owocnik typu apotecjum, bez kapelusza i trzonu: mały, siedzący, miseczkowaty do tarczowatego (młode owocniki półkoliste, dojrzałe spłaszczone) o średnicy zazwyczaj ok. 0,3–1 cm. Wnętrze miseczki to hymenium, jaskrawe, czerwone do czerwonopomarańczowego. Zewnętrzna strona jest brudnożółta do brązowawej i pokryta włoskami. Brzeg okolony jest sztywnymi, ciemnobrunatnymi do czarnych szczecinami (włoskami), widocznymi gołym okiem i wyraźnie z lupą. Włoski te dają charakterystyczny „rzęsowaty” brzeg i są podstawową cechą rodzaju Scutellinia. Owocniki rosną pojedynczo, ale zwykle w dużych skupieniach, często gęsto obok siebie.

Hymenofor

Hymenofor gładki, wyścielający wnętrze miseczki. Barwa intensywnie czerwona do czerwonopomarańczowej, bez blaszek, rurek i kolców.

Trzon

Brak trzonu. Owocnik jest siedzący i przyrośnięty do podłoża całą podstawą.

Miąższ

Cienki, kruchy, woskowaty. Zapach niewyraźny.

Cechy mikroskopowe

Zarodniki elipsoidalne, bezbarwne, ze wzorem brodawek (ornamentacją) na powierzchni, o wymiarach ok. 18–24 × 10–14 µm. Młode zarodniki zawierają liczne kropelki tłuszczu. Worki z 8 zarodnikami, z wieczkiem. Szczeciny na brzegu są brunatne, grubościenne, przegrodzone, z rozgałęzioną, „zakorzenioną” podstawą. Do pewnego oznaczenia gatunku w obrębie rodzaju konieczny jest mikroskop (długość szczecin, rozmiary i ornamentacja zarodników).

Ekologia i występowanie w Polsce

Saprotrof na wilgotnym, butwiejącym drewnie i na wilgotnej, próchniczej glebie. Owocniki pojawiają się w miejscach stale wilgotnych: na leżących pniach, gałęziach i kłodach pokrytych mchem, na brzegach cieków i rowów oraz w lasach liściastych i mieszanych na terenach podmokłych. W Europie gatunek jest uznawany za pospolity. W Polsce jest notowany w wielu regionach, ale rodzaj Scutellinia obejmuje wiele podobnych gatunków, więc starsze doniesienia mogą dotyczyć całego kompleksu.

Uwagi

Nazwa rodzajowa pochodzi od łac. scutella – „miseczka, tacka”, a epitet scutellata oznacza „tarczowaty, miseczkowaty”. Dawne nazwy to m.in. Peziza scutellata L. oraz Lachnea scutellata. S. scutellata w szerokim ujęciu bywa traktowana jako kompleks bardzo podobnych gatunków.

🔍Jak rozpoznać

Barwa kapeluszaCzerwonyPomarańczowy
Postać owocnika
Miseczkowaty
Hymenofor
Gładki
Wysyp zarodników
Biały
Średnica kapelusza
0.3–1 cm
Pierścień
Nie
Pochwa (bulwa)
Nie
Mleczko po przekrojeniu
Nie
Zmiana barwy miąższu
Miąższ jest cienki i nie wykazuje wyraźnej zmiany barwy po uszkodzeniu.
Zapach i smak
Zapach niewyraźny; smaku się nie ocenia, gdyż owocnik jest drobny i bez znaczenia kulinarnego.
Podłoże
Martwe drewno, Gleba
Sposób odżywiania
Saprotrof (rozkłada martwą materię)

🌲Gdzie i kiedy rośnie

Sezon: maj–paź

  1. S
  2. L
  3. M
  4. K
  5. M
  6. C
  7. L
  8. S
  9. W
  10. P
  11. L
  12. G

● Teraz jest sezon · obwódka = bieżący miesiąc

Las liściastyLas mieszanyTeren podmokłyMartwe drewno/pniaki

Wilgotne lasy liściaste i mieszane, brzegi cieków, rowów i zastoisk oraz inne miejsca o stale wysokiej wilgotności. Rośnie na butwiejących, często omszonych pniach i gałęziach, rzadziej na próchnicznej, wilgotnej glebie. Owocnikowaniu sprzyjają dłuższe okresy wilgotnej pogody.

⚠ Uwaga na pomyłki

  • Scutellinia crinitaScutellinia crinita
  • Scutellinia umbrorumScutellinia umbrorum
  • Cheilymenia stercoreaCheilymenia stercorea
  • Dzieżka pomarańczowaAleuria aurantiaJadalny
  • Tarczówka pomarańczowa (Aleuria aurantia) — owocnik zwykle większy (kilka cm), bez ciemnych sztywnych szczecin na brzegu, rośnie na odkrytej glebie; powierzchnia zewnętrzna jest oprószona, a nie szczeciniasta.
  • Cheilymenia (rodzaj, np. Cheilymenia stercorea) — owocniki żółtopomarańczowe, włoski na brzegu jasne i miękkie, nie ciemnobrunatne i sztywne; często rosną na odchodach lub na wilgotnej glebie.
  • Inne gatunki rodzaju Scutellinia (np. Scutellinia crinita, S. umbrorum) — makroskopowo bardzo podobne. Rozróżnia je długość szczecin oraz rozmiary i ornamentacja zarodników, więc pewne oznaczenie wymaga mikroskopu.
  • Anthracobia (rodzaj) — drobne, pomarańczowe miseczki o krótszych brunatnych włoskach, rosnące na pogorzeliskach, a nie na wilgotnym próchniejącym drewnie.

Systematyka

  1. Fungi (grzyby)
  2. ›Ascomycota (workowce)
  3. ›Pezizomycetes (kustrzebniaki)
  4. ›Pezizales (kustrzebkowce)
  5. ›Pyronemataceae (ognistkowate)
  6. ›Scutellinia

Źródło zdjęcia: Kalvin Chan via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)

Autor opisu: Wieśniara z Miasta Anna G.