Bobo-X via GBIF.org — CC BY
Exidia nigricans
⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.
Owocnik bezkapeluszowy, galaretowaty, siedzący, przyrośnięty szeroko do podłoża. Wyrasta z pęknięć kory w postaci poduszeczkowatych, mózgowato pozwijanych i pofałdowanych płatów. Płaty te łączą się często w nieregularne, rozlane skupienia. Powierzchnia jest błyszcząca, gładka lub tylko pofałdowana, bez wyraźnych brodawek (odróżnia od kisielnicy brodawkowatej). Barwa jest czarna lub czarnobrunatna, w stanie wilgotnym czasem z oliwkowo-brunatnym odcieniem. Owocnik jest miękki i elastyczny, a w czasie suszy wysycha do twardej, czarnej, rogowatej skorupki, która po zwilżeniu wraca do poprzedniego kształtu.
Hymenium (warstwa zarodnikotwórcza) pokrywa gładką, górną powierzchnię owocnika. Nie ma blaszek, rurek ani kolców. Hymenofor jest barwy czarnej, tak jak reszta owocnika.
Galaretowaty, elastyczny, ciemny. Po wyschnięciu twardy i rogowaty. Nie zmienia barwy po przekrojeniu.
Wysyp zarodników biały. Podstawki są charakterystyczne dla rodzaju Exidia: podłużnie (krzyżowo) przegrodzone. Zarodniki są kiełbasowate (allantoidalne), cienkościenne, bezbarwne.
Saprotrof rozwijający się na martwym drewnie i gałęziach drzew liściastych, najczęściej na leżących lub zawieszonych jeszcze na drzewie gałęziach, rzadziej na pniach. Owocniki są najbardziej wyraźne i galaretowate w chłodnej i wilgotnej pogodzie. Wysychające starsze owocniki można zobaczyć przez cały rok. W Europie Środkowej gatunek jest uznawany za szeroko rozpowszechniony.
Nazwa łacińska Exidia nigricans (With.) P. Roberts jest obecnie stosowana zamiast dawnej Exidia plana (Wiggers) Donk. Epitet nigricans oznacza „czerniejący, czarniawy”. Rodzaj Exidia pochodzi od greckiego słowa oznaczającego wydzielanie, wysączanie, co nawiązuje do galaretowatej konsystencji. W starszej literaturze gatunek był często utożsamiany z kisielnicą brodawkowatą (Exidia glandulosa). Do dziś oznaczanie obu gatunków opiera się głównie na cechach makroskopowych i może sprawiać trudność.
Sezon: sty–gru
● Teraz jest sezon · obwódka = bieżący miesiąc
Lasy liściaste i mieszane z domieszką drzew liściastych, a także zadrzewienia, parki, sady i skraje lasu. Gatunek rośnie na martwych gałęziach i pniach drzew liściastych, zwykle bukach, grabach, dębach i jesionach. Preferuje miejsca wilgotne, o stabilnej wilgotności powietrza, a owocniki są najlepiej rozwinięte w chłodnej, wilgotnej pogodzie.
Prószyk brudzącyBulgaria inquinans
Uszak BzowyAuricularia auricula-judaeJadalny
Exidia pithyaExidia pithya
Kisielnica trzoneczkowaExidia glandulosaTrującyŹródło zdjęcia: Bobo-X via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)
Autor opisu: Wieśniara z Miasta Anna G.