
Zdjęcie: Anna Gańska
Pleurotus ostreatus
⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.
Boczniak ostrygowaty. Kapelusz 5–20 cm, muszlowaty, wachlarzowaty lub językowaty, ciemnoszary, szarobrązowy do brunatnego, później jaśniejący. Powierzchnia gładka, naga, bez kutnerka. Brzeg podwinięty u młodych, później prosty, bez resztek osłony. Blaszki zbiegające, gęste, białe do kremowych, nie żółkną wyraźnie po uszkodzeniu. Trzon krótki, boczny, 2–6 cm, białawy, bez pierścienia. Miąższ biały, jędrny, o przyjemnym zapachu i smaku. Wysyp zarodników biały lub liliowy. Doskonały grzyb jadalny, szczególnie młode okazy.
Rośnie w wiązkach, dachówkowato jeden nad drugim, na pniach i pniakach drzew liściastych — najczęściej buk, dąb, topola, wierzba, brzoza. Także na drzewach osłabionych, w parkach i przy drogach.
Źródło zdjęcia: GBIF.org via GBIF.org — Treść własna
Autor opisu: Miłosz Admin