bobcat-otter via GBIF.org — CC0 (domena publiczna)

Gołąbek poduchowaty

Russula torulosa

Niejadalny

⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.

Sezon: lip–paź
Taksonomia: Fungi (grzyby) › Basidiomycota (podstawczaki) › Agaricomycetes (pieczarniaki) › Russulales (gołąbkowce) › Russulaceae (gołąbkowate) › Russula

Gołąbek poduchowaty to średniej wielkości gołąbek o mięsistym owocniku. Kapelusz ma 4–10 cm średnicy, w młodości półkulisty lub wypukły, później płaskowypukły, z lekko wklęsłym środkiem. Skórka jest gładka, wilgotna i lekko lepka, a w suchą pogodę matowa. Barwa jest zmienna: od czerwonej, purpurowej i różowoczerwonej po winnoczerwoną, często z ciemniejszym, brunatnym lub oliwkowo-brunatnym środkiem; na brzegu może płowieć. Brzeg kapelusza jest początkowo gładki, u starszych okazów lekko prążkowany. Skórkę można zwykle ściągnąć do około połowy promienia kapelusza. Blaszki są gęste, początkowo białe, potem kremowe, przy trzonie zaokrąglone lub wąsko przyrośnięte, dość kruche. Wysyp zarodników jest kremowy. Trzon ma 4–9 cm wysokości, jest walcowaty, pełny, twardy, biały, często z różowym lub czerwonawym nalotem, zwłaszcza u podstawy. Powierzchnia trzonu jest delikatnie pomarszczona lub gładka. Miąższ jest biały, zwarty, o ostrym smaku, co jest ważną cechą diagnostyczną. Reakcja na siarczan żelaza (FeSO4) jest zwykle różowawa lub słaba. Gatunek rozpoznaje się po ostrym smaku, czerwonych odcieniach kapelusza i białym, często różowo zabarwionym trzonie, w towarzystwie drzew iglastych. Od podobnych gołąbków odróżnia się cechami mikroskopowymi i drobnymi różnicami w zabarwieniu. Nazwa gatunkowa 'torulosa' nawiązuje do poduszkowatego, mięsistego pokroju owocnika.

Cechy rozpoznawcze

Barwa kapeluszaCzerwonyRóżowyFioletowyBrązowy

Postać owocnika: Kapelusz z trzonem
Hymenofor: Blaszki
Przyrośnięcie blaszek: Przyrośnięte wąsko
Wysyp zarodników: Kremowy
Średnica kapelusza: 4–10 cm
Wysokość trzonu: 4–9 cm
Pierścień: Nie
Pochwa (bulwa): Nie
Mleczko po przekrojeniu: Nie
Zmiana barwy miąższu: Miąższ po przekrojeniu nie zmienia wyraźnie barwy; w starszych owocnikach lub po dłuższym czasie może się lekko żółknąć lub szarzeć, a u podstawy trzonu czasem lekko żółknie.

Siedlisko

Las iglastyLas mieszany

Rośnie w lasach iglastych i mieszanych, zwłaszcza pod świerkiem i sosną, na kwaśnych glebach próchnicznych, często wśród igliwia i mchów. Tworzy mikoryzę z drzewami iglastymi. Owocniki pojawiają się od lata do jesieni (lipiec–październik), zwykle po okresach opadów. Występuje na niżu i w niższych partiach gór.

⚠ Uwaga na pomyłki

Russula emetica Russula lepida Russula queletii Gołąbek krwisty

Można go pomylić z innymi czerwonymi gołąbkami o ostrym smaku, np. gołąbkiem wymiotnym (Russula emetica), gołąbkiem krwistym (Russula sanguinea) lub gołąbkiem różowawym (Russula queletii). Odróżnia się je po barwie kapelusza, trzonu, siedlisku (pod konkretnymi drzewami) i cechach mikroskopowych. Wszystkie ostre gołąbki są niejadalne lub lekko trujące.

Źródło zdjęcia: bobcat-otter via GBIF.org — CC0 (domena publiczna)

Autor opisu: Miłosz Admin