
Laccaria amethystina
⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.
Lakówka ametystowa to charakterystyczny, drobny grzyb o wyraźnie fioletowej, czasem niebieskawej lub szarej barwie. Kapelusz o średnicy 2–6 cm ma kształt od wypukłego do płaskiego, czasem z niewielkim wgłobieniem w centrum, powierzchnia jest gładka lub delikatnie promieniście włóknista. Hymenofor tworzą dość gęste żebra (nie klasyczne listewki) o barwie zbliżonej do kapelusza, odszuwające się od trzonu (przylega adneksyjnie). Trzon o wysokości 4–10 cm jest pełny, równy lub lekko spłaszczony, tego samego koloru co kapelusz, w dolnej części może być jaśniejszy. Miąższ jest fibrozny, delikatny, nieprzemieniający się. Charakterystyczną cechą rozpoznawczą jest właśnie owa intensywna fioletowa lub niebieskowawa barwa całego owocnika, utrzymująca się również w świeżych materiałach, oraz drobny rozmiar. Lakówka ametystowa wyraźnie różni się od innych Laccaria (np. L. laccata) swym błękitnym zabarwieniem zamiast brązowawego. W stanie wysuszonym grzyb intensywnie fioletnieje i staje się bardziej miękisty. Nazwa gaunku pochodzi z łaciny: "amethystus" oznacza ametyst — tę właśnie barwę ma grzyb. Jest to grzyb mykoryzowy, tworzy symbiotyczne związki z korzeniami różnych drzew, zwłaszcza iglastych i liściastych. Despite swego mniejszego rozmiaru, jest łatwy do znalezienia w odpowiednich warunkach.
Laccaria laccataLakówka dwubarwna
Może być mylony z innymi lakówkami (Laccaria laccata), jednak L. laccata ma barwę brązowawą do rdzawej, a nie fioletową. Lakówka ametystowa jest wyraźnie bardziej niebieskowata. Od otruty Entolomy (np. Entoloma sinuatum) różni się gęstszymi, cieńszymi żebrami i całością habitusu, oraz brakiem charakterystycznego zapachu mleczka.
Źródło zdjęcia: EstebanMH via GBIF.org — CC0 (domena publiczna)
Autor opisu: Miłosz Admin
Gatunek preferuje lasy mieszane, iglaste i liściaste, rosnący na glebie bogatej w próchnicę, w warunkach umiarkowanej wilgotności. Owocniki pojawiają się od lipca do listopada, szczególnie w drugiej połowie lata i jesienią po opadach deszczu. Grzyb mykoryzowy, współpracuje z różnymi gatunkami drzew, nie wykazując specyficzności gospodarza, choć częściej spotykany pod sosnami, świerkami i brzozami.