Zac T. via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)

Mleczaj omszony

Lactarius pubescens

Trujący

⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.

Sezon: lip–paź
Taksonomia: Fungi (grzyby) › Basidiomycota (podstawczaki) › Agaricomycetes (pieczarniaki) › Russulales (gołąbkowce) › Russulaceae (gołąbkowate) › Lactarius (mleczaj)

Mleczaj omszony to średniej wielkości grzyb o kapeluszu 3–8 cm średnicy, u młodych owocników wypukłym, później płasko rozpostartym i w środku lekko wklęśniętym, z długo podwiniętym, wełnisto owłosionym brzegiem. Powierzchnia kapelusza jest biaława, kremowa lub z różowawym, łososiowym odcieniem, zwłaszcza ku środkowi, często z niewyraźnymi, nieco ciemniejszymi strefami. Cała skórka pokryta jest delikatnym, omszonym, kutnerowatym owłosieniem, które jest szczególnie wyraźne przy brzegu i dało nazwę gatunkowi. Blaszki są gęste, cienkie, białawe do kremowo-różowawych, przyrośnięte lub lekko zbiegające na trzon. Trzon jest walcowaty, krótki, 2–6 cm wysokości, gładki lub nieco omszony, białawy do bladoróżowawego, w środku z czasem pustawy. Miąższ jest biały, kruchy, wydziela białe, obfite i ostre w smaku mleczko, które nie zmienia barwy. Zarodniki są kremowe, drobno brodawkowate. Gatunek jest ściśle związany z brzozami i jest blisko spokrewniony z mleczajem białawym (Lactarius pubescens bywa traktowany jako bardzo bliski Lactarius torminosus lub jego odmiana). Od mleczaja wełnianki (L. torminosus) odróżnia się jaśniejszą, bladą barwą kapelusza, brakiem wyraźnych ciemnoróżowych, koncentrycznych stref oraz zwykle mniejszymi rozmiarami. Nazwa gatunkowa pubescens oznacza po łacinie „owłosiony, omszony”.

Cechy rozpoznawcze

Barwa kapeluszaBiałyKremowyRóżowy

Postać owocnika: Kapelusz z trzonem
Hymenofor: Blaszki
Przyrośnięcie blaszek: Przyrośnięte
Wysyp zarodników: Kremowy
Średnica kapelusza: 3–8 cm
Wysokość trzonu: 2–6 cm
Pierścień: Nie
Pochwa (bulwa): Nie
Mleczko po przekrojeniu: Tak
Zmiana barwy miąższu: Miąższ i białe mleczko po uszkodzeniu praktycznie nie zmieniają barwy, co najwyżej mleczko po dłuższym czasie nieznacznie kremowieje.
Zapach i smak: Zapach owocnika jest słaby, lekko owocowy lub żywiczny, niezbyt charakterystyczny; mleczko ma smak ostry, piekący, często z lekko gorzkawym posmakiem, więc nie nadaje się do spożycia.

Siedlisko

Las liściastyLas mieszanySkraj lasu / polanaParki/ogrodyTeren podmokły

⚠ Uwaga na pomyłki

Lactarius torminosus Lactarius pallidus Mleczaj różowoblaszkowy

Najbardziej podobny jest mleczaj wełnianka (Lactarius torminosus), który ma intensywniej różowo-pomarańczowy kapelusz z wyraźnymi koncentrycznymi strefami i dłuższymi włoskami na brzegu. Podobny bywa też mleczaj białawy (Lactarius pallidus) i inne jasne mleczaje o ostrym smaku, jednak te nie mają tak wyraźnie owłosionego brzegu kapelusza i nie są związane z brzozą. Wszystkie te grzyby są niejadalne lub trujące ze względu na ostre mleczko.

Źródło zdjęcia: Zac T. via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)

Autor opisu: Miłosz Admin