Heiko Weber via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)

Krasnoborowik Ceglastopory

Neoboletus erythropus

Warunkowo jadalny

⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.

Sezon: lip–paź
Taksonomia: Fungi (grzyby) › Basidiomycota (podstawczaki) › Agaricomycetes (pieczarniaki) › Boletales (borowikowce) › Boletaceae (borowikowate) › Neoboletus (krasnoborowik)

Krasnoborowik ceglastopory to rozpoznawalny borowik o charakterystycznym wyglądzie. Kapelusz ma średnicę 5–25 cm, początkowo półkulisty, później wypukły, o barwie ceglasto-czerwonej do pomarańczowej, czasami z brązowymi odcieniami, powierzchnia matowa, gładka lub lekko aksamitna. Hymenofor zbudowany z małych porów, początkowo żółty, następnie pomarańczowy i pomarańczowo-czerwony, przy naciśnięciu błękitnieje. Trzon ma 5–15 cm wysokości, jest cylindryczny lub lekko kędzierzawy, żółty w górnej połowie i czerwony w dolnej, pokryty drobną siateczką. Miąższ jest żółty, pod skórką kapelusza i w słupku trzona intensywnie błękitnieje lub czarnieje w przecięciu — to najważniejsza cecha rozpoznawcza gatunku. Smak łagodny bez ostrości. Od podobnego krasnoborowika zwyczajnego (Boletus edulis) odróżnia go przede wszystkim szybka niebieskawica miąższu, bardziej czerwony kapelusz i czerwone pory. Od trucizny — sinaczka żółtogłówka odróżnia go szybka niebieskawica oraz znacznie mniej intesywnie czerwone pory.

Cechy rozpoznawcze

Barwa kapeluszaCzerwonyPomarańczowyBrązowy

Postać owocnika: Kapelusz z trzonem
Hymenofor: Rurki (pory)
Wysyp zarodników: Oliwkowy
Średnica kapelusza: 5–25 cm
Wysokość trzonu: 5–15 cm
Pierścień: Nie
Pochwa (bulwa): Nie
Mleczko po przekrojeniu: Nie
Zmiana barwy miąższu: Miąższ żółty pod skórką kapelusza zmienia się na niebieski lub czarny bardzo szybko po przekrojeniu, szczególnie widoczne w słupku trzona i tuż pod kapeluszem.
Zapach i smak: Zapach słaby, przyjemny, grzybowy. Smak łagodny, bez ostrości.
Podłoże

Siedlisko

Las iglastyLas mieszany

Krasnoborowik ceglastopory rośnie w lasach iglastych i mieszanych, szczególnie pod sosnami, świerkami i jodłami na glebach piaszczystych i ubogich, umiarkowanie wilgotnych. Preferuje siedliska słoneczne i półotwarte, często na skrajach lasów lub pod starszymi drzewami. Owocniki pojawiają się od lipca do października, szczególnie obficie po ciepłych i wilgotnych okresach lata.

⚠ Uwaga na pomyłki

Borowik szlachetny Borowik żółtopory

Głównie mylony z krasnoborowkiem zwyczajnym (Boletus edulis), który jednak zmienia się wolniej na niebieski, ma tonsza bez czerwonego zabarwienia u podstawy i jaśniejszy kapelusz. Trucizną jest sinaczek żółtogłówka (Caloboletus calopus), który ma pory początkowo białe, potem żółte bez czerwonego zabarwienia, kapelusz brązowy, miąższ zmienia się słabo na niebieski. Unikać również podobnie wyglądającego Neoboletus chrysenteron o znacznie mniejszych wymiarach i żółtymi porami.

Źródło zdjęcia: Heiko Weber via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)

Autor opisu: Miłosz Admin