Barry Cottam via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)

Miękkoporek sproszkowany

Postia ptychogaster

Niejadalny

⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.

Sezon: lip–lis
Taksonomia: Fungi (grzyby) › Basidiomycota (podstawczaki) › Agaricomycetes (pieczarniaki) › Polyporales (żagwiowce) › Dacryobolaceae › Postia

Postia ptychogaster to huba rozwijająca się w dwóch postaciach. Najczęściej spotyka się formę bezpłciową (anamorfę, dawniej Ptychogaster citrinus lub P. albus). Tworzy ona poduszkowate, bulwiaste lub nieregularnie kuliste owocniki o średnicy ok. 2–10 cm, przyrośnięte bokiem lub szeroką podstawą do drewna. Młode są białe lub kremowe, miękkie i watowate, później żółtawe, ochrowe do brązowawych. Wnętrze zamienia się w pylącą, ochrowobrązową masę chlamydospor, więc owocnik z wierzchu przypomina nieco purchawkę lub śluzowca. Powierzchnia jest początkowo filcowata lub kutnerowata, potem kruszy się i pyli. Forma doskonała (teleomorfa) jest rzadsza. To miękki, biały lub kremowy owocnik kapeluszowaty, często rozpostarto-odgięty lub konsolowaty, z drobnymi porami po spodniej stronie. Zwykle wyrasta z tej samej kolonii co forma pylista, często z jej pozostałości. Nie ma wyraźnego trzonu. Miąższ jest biały, miękki, w stanie świeżym soczysty, po zaschnięciu kruchy i lekki. Gatunek powoduje brunatną zgniliznę drewna iglastego. Odróżnia go od podobnych gatunków obecność poduszkowatych, pylących owocników z chlamydosporami na pniakach i leżących kłodach. Nazwa rodzajowa Ptychogaster (gr. ptyx – fałda, gaster – brzuch) nawiązuje do puchowatego, purchawkowatego wyglądu formy bezpłciowej. Dawniej formę bezpłciową opisywano jako osobny gatunek, a związek z Postia wykazano dopiero później.

Cechy rozpoznawcze

Barwa kapeluszaBiałyKremowyBrązowy

Postać owocnika: Konsolowaty / półkolisty
Hymenofor: Rurki (pory)
Średnica kapelusza: 2–10 cm
Pierścień: Nie
Pochwa (bulwa): Nie
Mleczko po przekrojeniu: Nie
Podłoże: Martwe drewno
Sposób odżywiania: Saprotrof (rozkłada martwą materię)

Siedlisko

Las iglastyLas mieszanyMartwe drewno/pniaki

Rośnie na martwym drewnie drzew iglastych, głównie świerka, rzadziej sosny i jodły. Występuje na pniakach, leżących kłodach i grubych konarach, w lasach iglastych i mieszanych, zwykle wilgotnych i starszych, z dużą ilością próchniejącego drewna. Owocniki pojawiają się od lata do późnej jesieni (VII–XI), częściej w wilgotnych okresach. Spotykany od nizin po niższe partie gór.

⚠ Uwaga na pomyłki

Lycoperdon pyriforme Postia caesia Postia stiptica Drobnoporek mleczny

Formę poduszkowatą można pomylić z młodymi purchawkami lub z niektórymi śluzowcami, np. Reticularia lycoperdon (Enteridium lycoperdon). Purchawki rosną jednak zwykle na ziemi, a ich gleba ma inną budowę. Śluzowce mają inną strukturę i zarodnie, a nie masę chlamydospor wewnątrz miękkiej, watowatej tkanki. Formę doskonałą można pomylić z innymi białymi lub niebieskawymi gatunkami Postia, np. P. caesia, P. tephroleuca, P. stiptica, oraz z podobnymi miękkimi żagwiami. Odróżnia ją obecność pylistej formy ochrowobrązowej na tym samym drewnie, a przy pewnej identyfikacji konieczna jest cecha mikroskopowa.

Źródło zdjęcia: Barry Cottam via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)

Autor opisu: Miłosz Admin