Siedzuń sosnowy
Sparassis crispa (Wulfen) Fr.
⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.
- Sezon
- lip–paź
- Taksonomia
- Fungi (grzyby) › Basidiomycota (podstawczaki) › Agaricomycetes (pieczarniaki) › Polyporales (żagwiowce) › Sparassidaceae (siedzuniowate) › Sparassis (siedzunia)
Sparassis crispa tworzy charakterystyczne, kwiatopodobne, kędzierzawe owocniki przypominające kalafior, zbudowane z licznych, spłaszczonych, falistych gałązek. Owocniki wyrastają przy podstawie żywych drzew iglastych, głównie sosny, powodując zgniliznę korzeniową. Jest to grzyb pasożytniczy, który może osiągać znaczne rozmiary, a młode okazy są jadalne i cenione w kuchni.
Cechy rozpoznawcze
- Postać owocnika
- Koralowaty / rozgałęziony
- Hymenofor
- Gładki
- Wysyp zarodników
- Biały
- Pierścień
- Nie
- Pochwa (bulwa)
- Nie
- Mleczko po przekrojeniu
- Nie
- Zmiana barwy miąższu
- Białe miąższ nie zmienia barwy przy uszkodzeniu.
- Zapach i smak
- Zapach delikatny, lekko orzechowy; smak łagodny, przyjemny.
- Podłoże
- Żywe drzewo
- Sposób odżywiania
- Pasożyt
Siedlisko
Las iglasty
Rośnie przy podstawie żywych sosn i innych drzew iglastych w lasach iglastych, często w pobliżu pnia lub korzeni.
⚠ Uwaga na pomyłki
Można pomylić z Sparassis radicata (rosnąca na drzewach liściastych, bardziej rozgałęziona) oraz z niektórymi gatunkami Clavariadelphus, które są cieńsze i mniej kędzierzawe. Odróżnia się przez charakterystyczną, kalafiorowatą strukturę i występowanie wyłącznie przy iglakach.
Źródło zdjęcia: Gunnar Ersland via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)
Autor opisu: Miłosz Admin