Alex Heyman via GBIF.org — CC0 (domena publiczna)
Maślak daglezjowy
Suillus lakei
⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.
- Sezon
- sie–lis
- Taksonomia
- Fungi (grzyby) › Basidiomycota (podstawczaki) › Agaricomycetes (pieczarniaki) › Boletales (borowikowce) › Suillaceae (maślakowate) › Suillus (maślak)
Maślak daglezjowy to średniowielki grzybek z rodziny Suillaceae, charakterystyczny dla lasów z obecnością daglezji. Kapelusz ma średnicę 4–12 cm, jest poduszkowato wypukły, o powierzchni lepkiej w wilgotny dzień, szarobrązowy do brązowobrązowego, przy starszych owocnikach czasem wyraźnie szary. Spód kapelusza zajęty przez gęsty hymenofor złożony z małych porów, początkowo żółtych, z czasem ciemniejszych, żółto-oliwkowych. Pory przylegają do trzonu lub są do niego przyzbieżne. Trzon jest cylindryczny, równy lub nieco rozszerzony u podstawy, zabarwiony żółtą do oliwkowożółtej barwą, szczególnie w górnej części, niżej często szarowiały lub brązowawy, nie ma wyraźnego pierścienia, choć tuż pod porami może być bardzo płytkie strefowanie. Miąższ jest żółty, zwłaszcza w górnej części trzonu, pod kapeluszem szarawomielony, nie zmienia się intensywnie po przekrojeniu. Gryb ma lekko lepki trzyn w dolnej połowie, charakterystyczne dla rodzaju Suillus. Odróżnia się od innych maślaków charakterystycznym siedliskiem (wyłącznie przy daglezji pospolitej), szarą barwą kapelusza, małymi porami i brakiem wyraźnego pierścienia. Historia gatunku wiąże się z rozprzestrzenianiem się daglezji w lasach europejskich — gatunek towarzyszył introdukcji tego drzewa i stanowi doskonały wskaźnik jego obecności.
Cechy rozpoznawcze
Barwa kapeluszaBrązowySzary
- Postać owocnika
- Kapelusz z trzonem
- Hymenofor
- Rurki (pory)
- Wysyp zarodników
- Żółty
- Średnica kapelusza
- 4–12 cm
- Wysokość trzonu
- 4–10 cm
- Pierścień
- Nie
- Pochwa (bulwa)
- Nie
- Mleczko po przekrojeniu
- Nie
- Zmiana barwy miąższu
- Miąższ pod skórą kapelusza może słabo żółknąć, szczególnie w starzejących się owocnikach.
- Zapach i smak
- Zapach słaby, niedokładnie określony; smak nie badany ze względu na konieczność obróbki termicznej przed spożyciem.
- Podłoże
- Gleba
- Sposób odżywiania
- Mikoryzowy (żyje w symbiozie z drzewem)
Siedlisko
Las iglasty
Maślak daglezjowy rośnie wyłącznie w ektomikoryzowym związku z daglezją pospolitą (Pseudotsuga menziesii), zarówno w czystych plantacjach, jak i w lasach mieszanych, gdzie ten gatunek obcy naturalnie się rozprzestrzenia. Preferuje gleby lekko kwaśne, dobrze drenujące, o różnym poziomie wilgotności — od suchszych stanowisk podwyższonych po tereny bardziej wilgotne. Owocniki pojawiają się od sierpnia do listopada, szczególnie po okresach deszczowych, gdy temperatura spada poniżej 15°C.
⚠ Uwaga na pomyłki
Maślak zwyczajnyMaślak modrzewiowy
Może być mylony z innymi maślakiemu gatunkami z rodzaju Suillus, zwłaszcza maślakiem zwyczajnym (Suillus luteus), który jednak rośnie przy sosnach i ma bardziej żółty kapelusz z wyraźnym pierścieniem. Maślak żółty (Suillus grevillei) ma jaśniejszy kapelusz i rośnie przy modrzewiu. Ogólnie mało lub wcale nie mylony z trujące gatunkami.
Źródło zdjęcia: Alex Heyman via GBIF.org — CC0 (domena publiczna)
Autor opisu: Miłosz Admin