GBIF.org via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)

Uchówka ślimakowata

Otidea cochleata

Dawniej: Otidea umbrina

Niejadalny

⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.

Sezon: lip–paź
Taksonomia: Fungi (grzyby) › Ascomycota (workowce) › Pezizomycetes (kustrzebniaki) › Pezizales (kustrzebkowce) › Otideaceae › Otidea

Otidea cochleata to małoowocnikowy workowiec z rodzaju Otidea. Owocnik jest miseczkowaty, ale wydłużony i jednostronnie rozcięty, przez co przypomina ucho lub uszko zwierzęcia albo łyżeczkę (stąd epitet cochleata, łac. cochlea – ślimak, łyżka). Zwykle ma 2–5 cm szerokości i podobną lub nieco większą wysokość. Brzeg jest początkowo podwinięty, z wiekiem bardziej falisty i nierówny. Szczelina po jednej stronie bywa wyraźna, choć nie zawsze sięga do podstawy owocnika. Powierzchnia wewnętrzna (hymenium) jest gładka, w odcieniach czerwonobrązowych, kasztanowych lub ciemnobrązowych. Powierzchnia zewnętrzna jest zwykle nieco jaśniejsza lub podobna, drobno oprószona i matowa. Trzon właściwy nie występuje albo jest bardzo krótki, pozorny, zbudowany z zaostrzonej, zwężonej podstawy zanurzonej w ściółce. Miąższ jest cienki, kruchy i woskowaty. Owocniki rosną pojedynczo lub w niewielkich grupach, czasem zrośnięte nasadami. Otidea cochleata jest trudna do pewnego oznaczenia bez badania mikroskopowego. Rodzaj Otidea obejmuje wiele podobnych gatunków, różniących się odcieniem barwy, kształtem, obecnością szczeliny i wielkością zarodników, a także budową włosków i parafiz. W terenie warto zwracać uwagę na ciemnobrązową barwę, uszkowaty kształt i siedlisko w lasach liściastych na glebach żyznych. Pewność oznaczenia zwiększa mikroskop.

Cechy rozpoznawcze

Barwa kapeluszaBrązowy

Postać owocnika: Miseczkowaty
Hymenofor: Gładki
Średnica kapelusza: 2–5 cm
Pierścień: Nie
Pochwa (bulwa): Nie
Mleczko po przekrojeniu: Nie
Zmiana barwy miąższu: Miąższ jest cienki i kruchy, a po przecięciu lub uszkodzeniu nie zmienia wyraźnie barwy.
Zapach i smak: Zapach jest słaby, niecharakterystyczny, lekko grzybowy lub ziemisty; smak łagodny i bez znaczenia diagnostycznego, więc nie należy go sprawdzać przez kosztowanie.
Podłoże: Gleba, Ściółka
Sposób odżywiania: Mikoryzowy (żyje w symbiozie z drzewem)

Siedlisko

Las liściastyLas mieszanyGleba wapienna

Rośnie na ziemi i w ściółce w lasach liściastych i mieszanych, zwłaszcza pod bukami i dębami, z którymi prawdopodobnie tworzy mikoryzę. Preferuje gleby żyzne, często zasobne w wapń, o umiarkowanej wilgotności. Owocniki pojawiają się od lata do jesieni, zwykle po okresach opadów. Występuje głównie na niżu i w niższych partiach gór.

Tworzy mikoryzę z: buk, dąb

⚠ Uwaga na pomyłki

Uchówka brązowa Uchówka Skórzasta Otidea grandis

Można ją pomylić z innymi brązowymi uszakami. Otidea bufonia (uszak ropuszy) jest ciemniejsza, oliwkowobrązowa i często bardziej masywna. Otidea umbrina ma ciemniejsze, umbrowe barwy. Otidea alutacea jest jaśniejsza, skórzastobrązowa. Otidea grandis jest większa i ma zwykle jaśniejszy, szarobrązowy odcień. Rozróżnienie wymaga często badania mikroskopowego: wielkości i kształtu zarodników oraz budowy parafiz i włosków. Gatunków tych nie należy zbierać do spożycia z powodu trudności w oznaczeniu.

Źródło zdjęcia: GBIF.org via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)

Autor opisu: Wieśniara z Miasta Anna G.