Daniel Ghyselinck via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)

Uchówka Skórzasta

Otidea alutacea

Niejadalny

⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.

Sezon: lip–paź
Taksonomia: Fungi (grzyby) › Ascomycota (workowce) › Pezizomycetes (kustrzebniaki) › Pezizales (kustrzebkowce) › Otideaceae › Otidea

Otidea alutacea to dość duży, kubkowato-uszakowaty workowiec o owocnikach wysokich, jednostronnie rozciętych (uszkowatych), często z wyraźnie zwężoną, podwiniętą górną częścią. Owocniki mają zwykle 2–6 cm wysokości i do kilku cm szerokości, rosną pojedynczo lub częściej w drobnych grupach, czasem zrośnięte nasadami. Wewnętrzna powierzchnia (warstwa zarodnikotwórcza, hymenium) jest gładka, w barwach od jasnobrązowej, skórzastej (alutaceus = barwy garbowanej skóry), przez płowobrązową do szarobrązowej, bywa z odcieniem liliowym lub różowawym. Zewnętrzna powierzchnia jest podobnej barwy lub nieco jaśniejsza, drobno łuseczkowata, ziarnista lub oprószona. Trzon jest bardzo krótki lub prawie niewidoczny, owocnik osadzony na krótkiej, często zwężonej podstawie z białawym, filcowatym oprzędem. Miąższ jest cienki, kruchy, jasny, bez zmiany barwy. Gatunek rozpoznaje się przede wszystkim po mikroskopowych cechach: gładkich, elipsoidalnych zarodnikach z dwiema kroplami oleju, oraz po charakterze ekscypulum. Makroskopowo trudny do pewnego odróżnienia od innych uszaków, dlatego oznaczanie wymaga często badania mikroskopowego. Nazwa gatunkowa nawiązuje do barwy wyprawionej skóry. Uszaki z rodzaju Otidea są grzybami mikoryzowymi, związanymi z drzewami leśnymi, a ich owocniki pojawiają się zwykle latem i jesienią w lasach liściastych i mieszanych.

Cechy rozpoznawcze

Barwa kapeluszaBrązowyKremowy

Postać owocnika: Miseczkowaty
Hymenofor: Gładki
Wysyp zarodników: Biały
Średnica kapelusza: 2–6 cm
Wysokość trzonu: 0.5–2 cm
Pierścień: Nie
Pochwa (bulwa): Nie
Mleczko po przekrojeniu: Nie
Zmiana barwy miąższu: Miąższ nie zmienia barwy po przekrojeniu ani uszkodzeniu.
Zapach i smak: Zapach niewyraźny, grzybowy; smak łagodny i niecharakterystyczny, nie ma znaczenia diagnostycznego.
Podłoże: Gleba, Ściółka
Sposób odżywiania: Mikoryzowy (żyje w symbiozie z drzewem)

Siedlisko

Las liściastyLas iglastyLas mieszany

Rośnie w lasach liściastych i mieszanych, rzadziej iglastych, na glebie wśród ściółki, często wśród mchów i opadłych liści, w miejscach umiarkowanie wilgotnych. Wiąże się mikoryzowo głównie z dębami, bukami, a także świerkiem i sosną. Owocniki pojawiają się od lata do jesieni, zwykle po okresach opadów. Spotykany w nizinach i niższych położeniach górskich.

Tworzy mikoryzę z: dąb, buk, sosna, świerk

⚠ Uwaga na pomyłki

Uchówka zajęcza Uchówka brązowa Otidea grandis Uchówka cytrynowa Uchówka ośla

Można go pomylić z innymi uszakami, np. uszakiem osłowatym (Otidea onotica), który ma żółtawo-pomarańczowe, jaśniejsze owocniki, uszakiem ciemnobrązowym (Otidea bufonia) o ciemniejszych barwach oraz uszakiem zajęczym (Otidea leporina) o żółtawych odcieniach. Pewne rozróżnienie wymaga cech mikroskopowych i barwy hymenium oraz powierzchni zewnętrznej.

Źródło zdjęcia: Daniel Ghyselinck via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)

Autor opisu: Wieśniara z Miasta Anna G.