Roger Andersen via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)
Pierścieniak grynszpanowy
Stropharia aeruginosa
⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.
- Sezon
- cze–lis
- Taksonomia
- Fungi (grzyby) › Basidiomycota (podstawczaki) › Agaricomycetes (pieczarniaki) › Agaricales (pieczarkowce) › Strophariaceae (pierścieniakowate) › Stropharia
Pierścieniak grynszpanowy to łatwo poznawany grzyb o charakterystycznym zabarwieniu w odcieniach zielono-niebieskawych i szarych. Kapelusz ma średnicę 3–8 cm, początkowo półkulisty, z wiekiem spłaszczający się, o barwie od błękitno-zielonej do szarozielonej, matowej, gładkiej powierzchni z białawym szronem lub osądem na młodych owocnikach. Blaszki są czarne lub fioletowoczarne, gęste, zaokrąglone przy trzonie. Trzon cylindryczny, wzniesiony, o barwie białawej lub niebieskawo-szarej, zwłaszcza u podstawy, wyposażony w charakterystyczny pierścień (zawieszającą się osłonkę) umiejscowiony w górnej połowie trzonu. Miąższ jest białawy, kruchy. Charakterystyczną cechą rozpoznawczą jest obecność charakterystycznego pierścienia oraz zielonobłękitne zabarwienie kapelusza i górnej części trzonu, zwłaszcza u młodych osobników.
Cechy rozpoznawcze
Barwa kapeluszaZielonyNiebieskiSzary
- Postać owocnika
- Kapelusz z trzonem
- Hymenofor
- Blaszki
- Przyrośnięcie blaszek
- Przyrośnięte wąsko
- Wysyp zarodników
- Purpurowobrązowy
- Średnica kapelusza
- 3–8 cm
- Wysokość trzonu
- 4–10 cm
- Pierścień
- Tak
- Pochwa (bulwa)
- Nie
- Mleczko po przekrojeniu
- Nie
- Zmiana barwy miąższu
- Miąższ nie zmienia znacząco barwy po przekrojeniu, zachowuje biało-kremowy kolor
- Zapach i smak
- Zapach słaby, nie charakterystyczny, bez wyrazistego zapachu owoców lub chemikaliów
Siedlisko
Las iglastyLas mieszanySkraj lasu / polanaParki/ogrody
Pierścieniak grynszpanowy rośnie na ziemi wśród mchów, w drewnie, w mulczu i na zbutwiale-łym drewnie iglastym i liściastym. Preferuje lasy iglaste i mieszane, parki i ogrody, często w pobliżu martwego drewna i w siedliskach wilgotnych. Owocnikuje od czerwca do listopada, zwłaszcza w warunkach wilgotnych i ciepłych, na glebach bogatych w materię organiczną.
⚠ Uwaga na pomyłki
Pieczarka Karbolowahełmówka jadowitaPierścieniak białoniebieski
Można go pomylić z innymi gatunkami z rodzaju Stropharia, zwłaszcza Stropharia caerulea, od której różni się bardziej zielonawym zabarwieniem i większymi rozmiarami. Od trucizny Galerina marginata (paprotnik brzegowy) różni się znacznie większymi rozmiarami, obecnością pierścienia i całkowicie innym zabarwieniem. Trujący Agaricus xanthodermus (pieczarka żółkowiąca) ma białe blaszki i żółknące mięso przy uszkodzeniu.
Źródło zdjęcia: Roger Andersen via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)
Autor opisu: Miłosz Admin