Katrina Mccollough via GBIF.org — CC0 (domena publiczna)

Soplówka bukowa

Hericium coralloides

Jadalny

⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.

Sezon: sie–lis
Taksonomia: Fungi (grzyby) › Basidiomycota (podstawczaki) › Agaricomycetes (pieczarniaki) › Russulales (gołąbkowce) › Hericiaceae › Hericium

Owocnik soplówki bukowej ma postać rozgałęzionego, koralowatego krzaczka o szerokości zwykle 5–25 cm, czasem większego. Wyrasta z krótkiej, grubej, słabo wyodrębnionej podstawy przyrośniętej do drewna. Z niej odchodzą liczne cienkie, mięsiste gałązki, które rozgałęziają się wielokrotnie. Nie ma typowego kapelusza ani trzonu. Młode owocniki są śnieżnobiałe, z wiekiem robią się kremowe, żółtawe lub bladoochrowe, a w starości czasem różowawobrązowawe. Hymenofor to delikatne, kruche kolce (zęby) o długości do ok. 1 cm, rzadko więcej. Wiszą pojedynczo lub w pęczkach na dolnej stronie gałązek i są skierowane w dół, a końce gałązek też są pokryte kolcami. Zarodniki są białe, owalne, drobno brodawkowane i amyloidalne. Miąższ jest biały, miękki, włóknisto-gąbczasty, elastyczny, później dość kruchy. Od soplówki jeżowatej (Hericium erinaceus) odróżnia ją wyraźne rozgałęzienie owocnika i krótsze kolce. Soplówka jeżowata tworzy zwykle jedną bryłę z długimi kolcami (1–5 cm), bez wyraźnych gałęzi. Od soplówki jodłowej (H. flagellum) różni się mniejszymi rozmiarami, krótszymi kolcami i związkiem z drewnem liściastym, zwłaszcza bukowym. Nazwa rodzajowa Hericium nawiązuje do jeża (łac. hericius), a epitet coralloides do podobieństwa do koralowca. Gatunek wskazuje na lasy o dużej ciągłości z dużą ilością martwego drewna, dlatego uznaje się go za wskaźnik starych, naturalnych lasów i w Polsce jest objęty ochroną.

🛡 Ochrona ścisła — nie zrywaj i nie niszcz tego gatunku.

Cechy rozpoznawcze

Barwa kapeluszaBiałyKremowy

Postać owocnika: Koralowaty / rozgałęziony
Hymenofor: Kolce
Wysyp zarodników: Biały
Pierścień: Nie
Pochwa (bulwa): Nie
Mleczko po przekrojeniu: Nie
Zmiana barwy miąższu: Miąższ jest biały i po przekrojeniu lub uszkodzeniu nie zmienia barwy; stare owocniki z wiekiem żółkną lub kremowieją, ale nie jest to reakcja na przecięcie.
Zapach i smak: Zapach jest słaby, łagodny, przyjemnie grzybowy, czasem lekko owocowy; smak łagodny, delikatny, u starszych okazów może być lekko kwaskowaty.
Podłoże: Martwe drewno
Sposób odżywiania: Saprotrof (rozkłada martwą materię)

Siedlisko

Las liściastyMartwe drewno/pniaki

Rośnie w starych, wilgotnych lasach liściastych i mieszanych, głównie bukowych, w tym w lasach o charakterze naturalnym i w buczynach górskich oraz podgórskich. Owocniki wyrastają na martwych pniach, leżących kłodach, grubych konarach i pniakach, głównie buka, rzadziej innych drzew liściastych, i bywają wysoko nad ziemią. Potrzebuje dużej ilości grubego, wilgotnego, rozkładającego się drewna i stabilnej wilgotności powietrza. Owocnikuje od późnego lata do jesieni, zwykle od sierpnia do listopada

⚠ Uwaga na pomyłki

Hericium flagellum Soplówka jeżowata Soplówka strzępiasta

Najłatwiej pomylić ją z innymi soplówkami. Soplówka jeżowata (Hericium erinaceus) tworzy zwartą, nierozgałęzioną poduszkę z długimi kolcami. Soplówka jodłowa (H. flagellum) jest zwykle większa, ma dłuższe kolce i rośnie głównie na jodle oraz innych drzewach iglastych. Soplówka rozgałęziona (H. cirrhatum) tworzy półkoliste, dachówkowato ułożone owocniki z kolcami od spodu. Wśród grzybów jadalnych i trujących nie ma typowych sobowtórów o podobnej, koralowato-kolczastej budowie; koralówki (Ramaria) mają gładki hymenofor bez kolców.

Źródło zdjęcia: Katrina Mccollough via GBIF.org — CC0 (domena publiczna)

Autor opisu: Miłosz Admin