Daniel Castanhal García via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)

Soplówka strzępiasta

Hericium cirrhatum

Jadalny

⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.

Sezon: sie–lis
Taksonomia: Fungi (grzyby) › Basidiomycota (podstawczaki) › Agaricomycetes (pieczarniaki) › Russulales (gołąbkowce) › Hericiaceae › Hericium

Owocnik soplówki strzępiastej jest wachlarzowaty, półkolisty lub konsolowaty, zwykle tworzy zrośnięte, dachówkowato ułożone skupienia osiągające od kilku do ponad 20 cm szerokości. Nie ma typowego kapelusza ani trzonu: owocnik jest osadzony na podłożu szeroką, bocznie ścieśnioną podstawą, a z jego dolnej strony zwisają liczne, spłaszczone, ząbkowane lub strzępiaste kolce. Z góry powierzchnia jest szorstka, kosmkowata lub strzępiasta, początkowo biała lub kremowa, z wiekiem żółknie, płowieje i brązowieje, zwłaszcza na brzegach i w miejscach uszkodzeń. Hymenofor tworzą liczne, gęsto ułożone, miękkie kolce o długości zwykle 0,5–2 cm, a niekiedy dłuższe. Są one zrośnięte w grupy lub rzędy, spłaszczone, na końcach postrzępione, często o piłkowanych krawędziach. Kolce są białe, później kremowe lub żółtawe. Miąższ jest biały, miękki, elastyczny, soczysty, a u starszych okazów twardszy i włóknisty. Zarodniki są białe, gładkie i amyloidalne. Cechą rozpoznawczą jest wachlarzowaty, konsolowaty pokrój w połączeniu ze spłaszczonymi, strzępiastymi kolcami. Odróżnia to gatunek od soplówki jodłowej i bukowej, które tworzą okazałe, rozgałęzione owocniki z długimi, regularnymi kolcami. Nazwa cirrhatum oznacza „kędzierzawy, z wąsami” i nawiązuje do strzępiastego wyglądu. Gatunek jest wskaźnikiem starych, naturalnych lasów liściastych o dużej ilości martwego drewna.

🛡 Ochrona ścisła — nie zrywaj i nie niszcz tego gatunku.

Cechy rozpoznawcze

Barwa kapeluszaBiałyKremowyŻółtyBrązowy

Postać owocnika: Inny
Hymenofor: Kolce
Wysyp zarodników: Biały
Średnica kapelusza: 5–20 cm
Pierścień: Nie
Pochwa (bulwa): Nie
Mleczko po przekrojeniu: Nie
Zmiana barwy miąższu: Miąższ biały, po przekrojeniu lub uszkodzeniu nie zmienia barwy, ewentualnie ze starości lub po zaschnięciu żółknie i brązowieje.
Zapach i smak: Zapach słaby, łagodny, grzybowy, lekko przyjemny; smak łagodny, u starszych okazów może być lekko gorzkawy lub kwaskowaty.
Podłoże

Siedlisko

Las liściastyMartwe drewno/pniaki

Rośnie w starych, wilgotnych lasach liściastych, zwłaszcza bukowych, na martwych pniach, leżących kłodach i grubych konarach, rzadziej na osłabionych drzewach. Preferuje drewno buka, rzadziej innych drzew liściastych, w lasach o dużym udziale zalegającego, grubego drewna. Owocniki pojawiają się od późnego lata do jesieni, zwykle od sierpnia do listopada. W Polsce jest gatunkiem rzadkim, spotykanym głównie w lasach pierwotnych, w górach i na pogórzach.

⚠ Uwaga na pomyłki

Hericium flagellum Soplówka bukowa Soplówka jeżowata

Można ją pomylić z innymi soplówkami. Soplówka bukowa (Hericium coralloides) ma owocnik koralowato rozgałęziony, z długimi, regularnymi, nieskupionymi kolcami. Soplówka jodłowa (Hericium flagellum) rośnie na drewnie jodły i ma silnie rozgałęzione owocniki. Soplówka jeżowata (Hericium erinaceus) ma owocnik w kształcie kulistej poduszki z długimi kolcami, bez wachlarzowatej podstawy. Wszystkie soplówki są nietrujące, ale ze względu na rzadkość i ochronę nie wolno ich zbierać.

Źródło zdjęcia: Daniel Castanhal García via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)

Autor opisu: Miłosz Admin