Maślak pstry

⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.

Sezon

lip–lis

Taksonomia

Fungi (grzyby) › Basidiomycota (podstawczaki) › Agaricomycetes (pieczarniaki) › Boletales (borowikowce) › Suillaceae (maślakowate) › Suillus (maślak)

Maślanka pstra (Suillus variegatus) ma kapelusz o średnicy zwykle 5–12 cm, w młodości półkulisty, później poduszkowaty i rozpostarty. Powierzchnia jest sucha lub tylko lekko lepka w wilgotne dni, pokryta drobnymi, przylegającymi włókienkami i łuseczkami. Dzięki temu wygląda matowo, jakby aksamitnie. Barwa jest ochrowożółta, żółtobrązowa lub oliwkowobrązowa, często z ciemniejszymi plamkami. Brzeg kapelusza bywa jaśniejszy, a skórka jest trudna do zdjęcia. Hymenofor jest rurkowy. Rurki są krótkie, oliwkowobrązowe lub oliwkowożółte, a pory drobne, kanciaste i ciemniejsze od rurek: brązowooliwkowe, rdzawobrązowe lub cynamonowe. Po uciśnięciu mogą lekko ciemnieć. Odcisk zarodników jest oliwkowobrązowy. Trzon ma 4–9 cm wysokości, jest walcowaty lub lekko zgrubiały u dołu, pełny, żółtawy do żółtobrązowego, bez pierścienia i bez wyraźnej siateczki. Powierzchnia jest gładka lub delikatnie drobnołuseczkowata. Miąższ jest jasnożółty do kremowego, jędrny, w starszych owocnikach miękki i gąbczasty, przy uszkodzeniu często niebieszczeje lub szarzeje. Od innych maślaków odróżnia się suchym, matowym i łuskowatym kapeluszem oraz brakiem pierścienia. Rurki i pory mają charakterystyczną oliwkowobrązową barwę. Nazwa variegatus („pstry, różnobarwny”) odnosi się do plamistego, zmiennego ubarwienia owocnika. Gatunek jest pospolity w borach sosnowych i bywa jednym z najliczniej występujących grzybów mikoryzowych w młodych nasadzeniach sosny.