Евгений Маринкин via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)

Wrośniak anyżkowy

Trametes suaveolens

Niejadalny

⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.

Sezon: sty–gru
Taksonomia: Fungi (grzyby) › Basidiomycota (podstawczaki) › Agaricomycetes (pieczarniaki) › Polyporales (żagwiowce) › Polyporaceae (żagwiowate) › Trametes (wrośniak)

Wrośniak anyżkowy tworzy owocniki jednoroczne, półkoliste, wachlarzowate lub nerkowate, siedzące bokiem na drewnie, często pojedynczo lub dachówkowato po kilka. Kapelusz ma zwykle 3–10 cm szerokości i do 2–3 cm grubości w części przyrośniętej. Powierzchnia jest sucha, delikatnie owłosiona lub aksamitna, u starszych okazów prawie gładka, biała, kremowa lub żółtawa, z wiekiem ciemniejąca do ochrowo-żółtawej, a u starych owocników bywa lekko szarawa lub z zielonkawym nalotem glonów. Brzeg jest ostry, falisty, często nieco jaśniejszy. Strefowanie jest słabe lub niewidoczne. Hymenofor jest rurkowaty, biały do kremowego, z wiekiem żółknący lub ochrowy. Pory są drobne, okrągławe do kanciastych, mniej więcej 1–3 na milimetr. Rurki mają do kilku milimetrów długości. Trzon nie występuje, owocnik jest przyrośnięty szeroką podstawą lub bokiem. Miąższ jest biały, korkowaty do skórzastego, dość twardy i włóknisty, po wyschnięciu twardy i lekki. Najbardziej charakterystyczną cechą jest wyraźny zapach anyżku, utrzymujący się też u części okazów wysuszonych. Gatunek powoduje białą zgniliznę drewna. Od podobnych wrośniaków (np. wrośniaka białawego, Trametes gibbosa, czy wrośniaka pasiastego) odróżnia go jasna, mało strefowana powierzchnia, aksamitne owłosienie oraz silny zapach anyżu. Nazwa suaveolens oznacza po łacinie „pachnący, wonny”, co nawiązuje do zapachu. Gatunek jest dość rzadki i często związany z wilgotnymi stanowiskami nadrzecznymi, a grzyb bywa uznawany za wskaźnik zachowanych, naturalnych zadrzewień łęgowych.

Cechy rozpoznawcze

Barwa kapeluszaBiałyKremowyŻółty

Postać owocnika: Konsolowaty / półkolisty
Hymenofor: Rurki (pory)
Wysyp zarodników: Biały
Średnica kapelusza: 3–10 cm
Pierścień: Nie
Pochwa (bulwa): Nie
Mleczko po przekrojeniu: Nie
Zmiana barwy miąższu: Miąższ nie zmienia barwy po przekrojeniu ani uszkodzeniu; pozostaje biały lub kremowy.
Zapach i smak: Owocniki mają wyraźny, przyjemny zapach anyżku (podobny do anyżu lub kopru włoskiego), wyczuwalny zwłaszcza u świeżych okazów; smak łagodny, nie służy do rozpoznawania.
Podłoże: Martwe drewno, Żywe drzewo
Sposób odżywiania

Siedlisko

Las liściastyParki/ogrodySkraj lasu / polanaTeren podmokłyMartwe drewno/pniaki

⚠ Uwaga na pomyłki

Trametes hirsuta Wrośniak miękkowłosy Trametes versicolor Wrośniak garbaty Wrośniak strefowany

Można go pomylić z innymi białymi lub kremowymi wrośniakami i białymi grzybami drzewnymi. Wrośniak białawy (Trametes gibbosa) ma labiryntowato wydłużone pory przy nasadzie i rośnie głównie na bukach, bez anyżowego zapachu. Wrośniak pachnący (Trametes ochracea) i wrośniak pstry (Trametes versicolor) są wyraźnie strefowani i nie pachną anyżem. Wrośniak miękki (Trametes hirsuta) ma gęste szorstkie owłosienie i szarawe odcienie. Pewną wskazówką jest anyżkowy zapach i jasne aksamitne owocniki na wierzbie. Gatunek nie ma trujących sobowtórów.

Źródło zdjęcia: Евгений Маринкин via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)

Autor opisu: Miłosz Admin