Jason Webb via GBIF.org — CC0 (domena publiczna)

Wrośniak miękkowłosy

Trametes pubescens

Niejadalny

⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.

Sezon: sty–gru
Taksonomia: Fungi (grzyby) › Basidiomycota (podstawczaki) › Agaricomycetes (pieczarniaki) › Polyporales (żagwiowce) › Polyporaceae (żagwiowate) › Trametes (wrośniak)

Wrośniak miękkowłosy tworzy jednoroczne, cienkie, półkoliste, wachlarzowate lub nerkowate owocniki, siedzące bokiem na drewnie, bez trzonu. Zwykle rosną one dachówkowato, w licznych grupach, a czasem zrastają się bokami. Kapelusze mają zwykle 2–10 cm szerokości i tylko 0,3–1 cm grubości. Powierzchnia jest delikatnie meszkowata, filcowata lub miękko owłosiona (stąd nazwa gatunkowa „pubescens”, czyli „omszony, pokryty puchem”). Barwa jest biaława, kremowa lub szarawa, a ze starością żółtawa, płowa lub ochrowa. Starsze okazy bywają zielonkawe od glonów. Powierzchnię zdobią słabo zaznaczone, koncentryczne strefy, a brzeg jest cienki, ostry i często falisty. Hymenofor jest porowaty, biały do kremowego, ze starością żółknie lub robi się ochrowy. Pory są okrągławe do kanciastych, o średnicy ok. 2–3 na mm; z wiekiem stają się nieco wydłużone i poszarpane, ale nie labiryntowate, a przy brzegu pozostaje wąski sterylny pas. Miąższ jest cienki, biały, elastyczny, w stanie suchym twardy i korkowaty. Trzonu brak, grzyb przyrasta szeroko lub zbiega się z podłożem. Wysyp zarodników jest biały, a zarodniki cylindryczne, gładkie i bezbarwne. System strzępkowy jest trimityczny. Od bardzo podobnego wrośniaka różnobarwnego (Trametes versicolor) odróżnia się brakiem wyraźnego, wielobarwnego strefowania i delikatnie owłosioną, jasną powierzchnią. Od wrośniaka pachnącego (Trametes suaveolens), który ma grubsze owocniki i anyżkowy zapach, różni się cienkim, jednorocznym owocnikiem. Jest to pospolity saprotrof o szerokim rozkładzie, wywołujący białą zgniliznę drewna liściastego. Często występuje na świeżo martwych pniach, gałęziach i pniakach. Gatunek jest bardzo pospolity w całym kraju.

Cechy rozpoznawcze

Barwa kapeluszaBiałyKremowySzary

Postać owocnika: Konsolowaty / półkolisty
Hymenofor: Rurki (pory)
Wysyp zarodników: Biały
Średnica kapelusza: 2–10 cm
Pierścień: Nie
Pochwa (bulwa): Nie
Mleczko po przekrojeniu: Nie
Zmiana barwy miąższu: Miąższ jest biały do kremowego i nie zmienia barwy po przekrojeniu ani uszkodzeniu.
Zapach i smak: Zapach słaby, łagodny, lekko grzybowy lub anyżkowy, czasem prawie niewyczuwalny; smak łagodny do nijakiego, miąższ twardy i korkowaty, więc nie nadaje się do kosztowania.
Podłoże: Martwe drewno
Sposób odżywiania

Siedlisko

Las liściastyLas mieszanySkraj lasu / polanaParki/ogrodyMartwe drewno/pniaki

⚠ Uwaga na pomyłki

Trametes hirsuta Trametes versicolor Wrośniak garbaty Wrośniak strefowany Wrośniak anyżkowy

Najłatwiej pomylić go z wrośniakiem różnobarwnym (Trametes versicolor), który ma wyraźnie wielobarwne, jaskrawo strefowane kapelusze i aksamitną, błyszczącą powierzchnię. Wrośniak pachnący (Trametes suaveolens) ma owocniki grubsze, mięsistsze, anyżkowo pachnące i rośnie głównie na wierzbach i topolach. Trametes hirsuta ma wyraźnie szorstko owłosiony, szarawy kapelusz, a Trametes ochracea ma ochrowe i brązowawe strefy. Wszystkie te gatunki są niejadalne, a trujących sobowtórów brak.

Źródło zdjęcia: Jason Webb via GBIF.org — CC0 (domena publiczna)

Autor opisu: Miłosz Admin