Frank Alm Haugen via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)

Mleczaj kamforowy

Lactarius camphoratus

Niejadalny

⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.

Sezon: lip–lis
Taksonomia: Fungi (grzyby) › Basidiomycota (podstawczaki) › Agaricomycetes (pieczarniaki) › Russulales (gołąbkowce) › Russulaceae (gołąbkowate) › Lactarius (mleczaj)

Mleczaj kamforowy to niewielki grzyb o kapeluszu średnicy zwykle 2–5 cm, u młodych okazów łukowato wypukłym, później rozpostartym, z małym, tępym garbkiem pośrodku, czasem lekko wklęsłym. Powierzchnia jest naga, matowa, gładka, w kolorze czerwonawobrązowym, rdzawobrązowym lub cegłowym, po wyschnięciu jaśniejsza. Brzeg kapelusza jest cienki, długo podwinięty, a u starszych okazów często lekko prążkowany. Blaszki są gęste, przyrośnięte lub lekko zbiegające, początkowo kremowe lub jasnoróżowawe, z wiekiem przybierają barwę kapelusza z różowobrązowym odcieniem. Trzon jest cylindryczny, smukły, pełny, a później pusty w środku, gładki, w kolorze podobnym do kapelusza, często ciemniejszy ku podstawie. Miąższ jest kruchy, rdzawobrązowy do czerwonobrązowego, o mocnym zapachu kamfory lub lubczyku, który wzmaga się podczas przesychania owocników. Gatunek wyróżnia silny zapach i brak zmiany barwy mleczka. Podobny jest mleczaj wonny (Lactarius subdulcis), który ma łagodniejszy zapach, oraz mleczaj ciemnordzawy (Lactarius rufus), który jest większy i ma piekący smak. Nazwa gatunkowa „camphoratus” pochodzi od zapachu kamfory. Wysuszone owocniki są czasem używane jako aromatyczny dodatek podobny do przypraw.

Cechy rozpoznawcze

Barwa kapeluszaBrązowyPomarańczowy

Postać owocnika: Kapelusz z trzonem
Hymenofor: Blaszki
Przyrośnięcie blaszek: Przyrośnięte
Wysyp zarodników: Kremowy
Średnica kapelusza: 2–5 cm
Wysokość trzonu: 3–6 cm
Pierścień: Nie
Pochwa (bulwa): Nie
Mleczko po przekrojeniu: Tak
Zmiana barwy miąższu: Miąższ nie zmienia barwy po przekrojeniu ani uszkodzeniu; mleczko jest białe, wodniste i również nie zmienia koloru.
Zapach i smak: Zapach silny, charakterystyczny, przypominający kamforę lub cykorię i lubczyk (w suchych owocnikach przypomina Maggi); smak łagodny lub lekko gorzkawy, ewentualnie nieco piekący.

Siedlisko

Las iglastyLas liściastyLas mieszanyTeren podmokły

Rośnie w lasach iglastych, mieszanych i liściastych, zwykle na kwaśnych, próchnicznych glebach, wśród mchów i ściółki, często przy drogach leśnych i na brzegach torfowisk. Tworzy mikoryzę głównie ze świerkiem, sosną oraz drzewami liściastymi, takimi jak buk, dąb i brzoza. Preferuje stanowiska wilgotne do umiarkowanie wilgotnych, od niżu po niższe partie gór. Owocniki pojawiają się od lipca do listopada, najobficiej po deszczach w sierpniu i wrześniu.

⚠ Uwaga na pomyłki

Mleczaj rudy Mleczaj bukowy Mleczaj siarkowy Lactarius badiosanguineus mleczaj wodnisty

Można go pomylić z mleczajem wonnym (Lactarius subdulcis), który ma zapach słabszy, owocnik jaśniejszy i łagodnie słodkawy smak, a także z mleczajem rdzawym (Lactarius rufus) oraz mleczajem ciemnordzawym (Lactarius badiosanguineus). Mleczaj rdzawy jest większy i ma bardzo piekące mleczko. Mleczaj ciemnordzawy ma ciemniejszy, brunatnoczerwony kapelusz i słabszy zapach. Najpewniejszą cechą jest wyraźny zapach kamfory lub lubczyku.

Źródło zdjęcia: Frank Alm Haugen via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)

Autor opisu: Miłosz Admin