
Rachel Lee Harper via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)
Coprinellus disseminatus
⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.
Czernidłak gromadny tworzy bardzo liczne, drobne owocniki, które rosną w gęstych kępach, a często w dużych skupiskach liczących setki lub tysiące sztuk. Kapelusz ma zaledwie 0,5–1,5 cm średnicy. Młody jest jajowaty lub dzwonkowaty, potem stożkowato rozpostarty, a brzeg ma wyraźnie żeberkowany i prążkowany, bo przez cienki miąższ prześwitują blaszki. Barwa kapelusza jest biaława, kremowa, szarawa do jasnobrązowej, z ciemniejszym, ochrowobrązowym środkiem. Powierzchnia jest delikatnie oprószona lub meszkowata, szczególnie u młodych okazów. Z wiekiem kapelusz szarzeje, ale zwykle nie rozpływa się tuszowo, a przynajmniej nie tak wyraźnie jak u innych czernidłaków. Blaszki są dość rzadkie, wąsko przyrośnięte lub prawie wolne, początkowo białawe, potem szare i w końcu czarniawe. Zarodniki są czarne. Trzon jest cienki, kruchy, wysokości 1–4 cm, walcowaty, szklisty, białawy lub kremowy, półprzezroczysty, delikatnie omszony lub owłosiony, bez pierścienia. Miąższ jest bardzo cienki i delikatny. Do najważniejszych cech rozpoznawczych należą: ogromne kępy drobnych grzybków, często wyrastających u podstawy pni i na korzeniach, mały rozmiar, prążkowany kapelusz oraz brak wyraźnego autolizowania blaszek. Czernidłak gromadny owocnikuje także w chłodniejszych dniach i potrafi pojawiać się falami przez dużą część sezonu. Nazwa rodzajowa Coprinellus oznacza małego czernidłaka, a epitet disseminatus nawiązuje do rozproszonego, masowego występowania i licznego rozsiewania. Gatunek należy do najpospolitszych w Polsce i łatwo go zauważyć dzięki charakterystycznemu, rojnemu wzrostowi, który przypomina drobne, ruchliwe skupiska na pniu.
Czernidłak fałdowanyCzernidłak srokatyCzernidłak BłyszczącyCzernidłak podwórzowy
Można go pomylić z innymi drobnymi czernidłakami i kruchaszkami rosnącymi na drewnie, np. z czernidłakiem domowym (Coprinellus domesticus) lub kruchaszką (Parasola plicatilis). Czernidłak domowy jest zwykle większy, ma ochrowe włoski i rośnie z charakterystycznym kożuszkiem grzybni, a Parasola plicatilis rośnie pojedynczo na ziemi i ma bardziej płaski, plisowany kapelusz. Gatunek wyróżnia gęsta kępa maleńkich owocników na drewnie.
Źródło zdjęcia: Rachel Lee Harper via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)
Autor opisu: Miłosz Admin
Rośnie w dużych kępach na martwym drewnie liściastym, rzadziej iglastym, na pniach, pniakach, korzeniach i przy ich podstawie, zwykle w wilgotnych miejscach. Spotykany w lasach, parkach, ogrodach, na obrzeżach lasów i w zadrzewieniach, od nizin po niższe partie gór. Owocniki pojawiają się od wiosny do późnej jesieni, najobficiej po opadach deszczu w cieplejszym, wilgotnym okresie.