Philippa Holdridge via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)

Twardziak tygrysi

Lentinus tigrinus

Niejadalny

⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.

Sezon: maj–wrz
Taksonomia: Fungi (grzyby) › Basidiomycota (podstawczaki) › Agaricomycetes (pieczarniaki) › Polyporales (żagwiowce) › Polyporaceae (żagwiowate) › Lentinus

Twardziak tygrysi tworzy owocniki kapeluszowo-trzonowe, o kapeluszu średnicy zwykle 2–8 cm. Młody kapelusz jest początkowo wypukły, potem płaskowypukły i lejkowato wklęśnięty pośrodku. Powierzchnia jest biaława lub kremowa, pokryta drobnymi, ciemnobrązowymi, szarobrązowymi do prawie czarnych łuskami ułożonymi koncentrycznie, co daje charakterystyczny „tygrysi” lub cętkowany wygląd, najgęstszy w centrum. Brzeg kapelusza jest cienki, często lekko podwinięty i z wiekiem nierówno pofalowany. Hymenofor zbudowany jest z dość gęstych, zbiegających na trzon blaszek, białych do kremowych, z wiekiem żółknących. Ostrza blaszek są piłkowane lub ząbkowane, co jest ważną cechą rodzaju Lentinus. Trzon jest walcowaty, pełny, o długości 2–8 cm, biały, u podstawy często ciemniejszy, w dolnej części pokryty łuskami podobnymi do tych na kapeluszu. W górnej części trzonu występuje delikatny, białawy, błoniasty pierścień, który bywa nietrwały i z czasem zanika. Miąższ jest biały, cienki, początkowo elastyczny, później skórzasty i twardy, zwłaszcza w trzonie. Gatunek rośnie pojedynczo lub w kępkach na martwym drewnie drzew liściastych, często na pniakach i kłodach w wilgotnych miejscach. Od podobnych gatunków odróżnia go połączenie łuskowatego, tygrysio nakrapianego kapelusza, ząbkowanych blaszek, pierścienia oraz drewna jako podłoża. Nazwa gatunkowa „tigrinus” nawiązuje do tygrysiego wzoru łusek. Dawniej gatunek bywał klasyfikowany także w rodzaju Panus lub Lentinus, a obecnie jest zaliczany do Polyporaceae, spokrewnionych z licznymi grzybami drewna, zwykle o twardej, skórzastej strukturze.

Cechy rozpoznawcze

Barwa kapeluszaBiałyKremowySzaryBrązowy

Postać owocnika: Kapelusz z trzonem
Hymenofor: Blaszki
Przyrośnięcie blaszek: Zbiegające
Wysyp zarodników: Biały
Średnica kapelusza: 2–8 cm
Wysokość trzonu: 2–8 cm
Pierścień: Tak
Pochwa (bulwa): Nie
Mleczko po przekrojeniu: Nie
Zmiana barwy miąższu: Miąższ po przekrojeniu lub uszkodzeniu nie zmienia barwy, pozostaje biały.

Siedlisko

Las liściastySkraj lasu / polanaTeren podmokłyParki/ogrody

Rośnie na martwym drewnie drzew liściastych, najczęściej wierzb, topól, olch i jesionów, na pniakach, leżących kłodach i grubych gałęziach. Preferuje wilgotne, żyzne siedliska: lasy łęgowe, zarośla nadrzeczne, brzegi rzek i zbiorników wodnych, a także parki i ogrody. Występuje głównie na niżu i w niższych położeniach. Owocniki pojawiają się od późnej wiosny do początku jesieni, zwykle po okresach opadów i w ciepłej, wilgotnej pogodzie.

⚠ Uwaga na pomyłki

Łuskwiak nastroszony Żagiew zimowa Twardziak orzęsiony Twardoskórzak łuskowaty Łyczak muszlowy

Może być mylony z innymi grzybami drewna o kapeluszu z łuskami i blaszkami, zwłaszcza z twardziakiem niedźwiedzim (Lentinus substrictus, dawniej Lentinus arcularius jest inny i ma pory) oraz z innymi gatunkami Lentinus i Panus. Twardziak tygrysi wyróżnia się wyraźnymi ciemnymi łuskami tworzącymi tygrysi wzór, ząbkowanymi blaszkami zbiegającymi na trzon i obecnością pierścienia. Starsze okazy łatwo odróżnić po skórzastej konsystencji. Należy też uważać na łuskowate gatunki z rodzaju Pholiota, które mają inną barwę zarodników i miękką, mięsistą budowę.

Źródło zdjęcia: Philippa Holdridge via GBIF.org — CC BY (wymaga atrybucji)

Autor opisu: Miłosz Admin