
David A. Krause via GBIF.org — CC0 (domena publiczna)
Pleurotus pulmonarius
⚠ Informacja o jadalności ma charakter wyłącznie edukacyjny. Przed spożyciem każdy grzyb musi ocenić uprawniony grzyboznawca (np. w sanepidzie). Więcej w regulaminie.
Kapelusz ma kształt łyżkowaty, małżowaty lub nerkowaty, w młodości wypukły, później rozpostarty ze zwiniętym, falistym brzegiem. Osiąga zwykle 3–12 cm średnicy. Powierzchnia jest gładka, naga, matowa lub lekko błyszcząca, u młodych owocników jasna: biaława, kremowa, szarobeżowa lub jasnobrązowawa. U starszych bywa płowa lub ochrowa. Barwa jest zwykle jaśniejsza niż u boczniaka ostrygowatego, bez wyraźnych szarych, niebieskawych lub fioletowych tonów. Hymenofor jest blaszkowaty. Blaszki są białawe lub kremowe, dość gęste, wyraźnie zbiegające po trzonie, często łączące się i anastomozujące u jego podstawy. Zarodniki są białe, w odbitce lekko liliowawo-kremowe. Trzon jest bardzo krótki, boczny lub mimośrodowy, czasem prawie zredukowany. Jest pełny, biały lub kremowy, u nasady często lekko owłosiony lub filcowaty. Nie ma pierścienia ani osłony. Miąższ jest biały, jędrny, u starszych okazów żylasty i włóknisty. Owocniki rosną w kępkach, często dachówkowato nakładających się. Od boczniaka ostrygowatego (Pleurotus ostreatus) różni się jaśniejszymi barwami, smuklejszym pokrojem i bardziej łyżkowatym kapeluszem. Zwykle owocnikuje też cieplejszą porą roku, od późnej wiosny przez lato, w czasie gdy boczniak ostrygowaty jest rzadszy. Nazwa pulmonarius pochodzi z łaciny i oznacza „płucny”, co nawiązuje do kształtu lub barwy owocników przypominających płuca. Gatunek jest uprawiany na skalę przemysłową w wielu krajach i często występuje w uprawach pod nazwą boczniak łyżkowaty lub boczniak płucny.
Boczniak ostrygowatyŁycznik ochrowyboczniak różowyTwardówka anyżkowakielichowiec pomarańczowy
Najłatwiej pomylić go z boczniakiem ostrygowatym (Pleurotus ostreatus), który ma ciemniejszy, szaro-niebieskawy lub szarobrązowy kapelusz, pojawia się głównie jesienią i zimą, a jego owocniki są zwykle większe i masywniejsze. Mylony bywa także z boczniakiem różowym (Pleurotus djamor), który jest egzotyczny i w Polsce występuje głównie w uprawie. Wśród gatunków niejadalnych podobne są Panellus stipticus, który ma ostry smak i drobne owocniki, oraz Lentinellus cochleatus, który pachnie anyżkiem i ma ząbkowane blaszki. Ostrożność jest wskazana także przy pomyleniu z bardzo młodymi okazami trujących gatunków rosnących na drewnie, np. Omphalotus olearius, który ma pomarańczowe barwy i w Polsce praktycznie nie występuje.
Źródło zdjęcia: David A. Krause via GBIF.org — CC0 (domena publiczna)
Autor opisu: Miłosz Admin
Rośnie na martwym drewnie i osłabionych żywych drzewach liściastych, głównie na buku, brzozie, osice, topoli, lipie i jesionie, rzadziej na innych gatunkach. Spotyka się go w lasach liściastych i mieszanych, na skrajach lasów, w parkach, sadach i przy drogach. Owocniki pojawiają się od późnej wiosny do jesieni (maj–październik), zwłaszcza po ciepłych i wilgotnych okresach. Jest częstszy na niżu i w niższych partiach gór.